American Pit Bull Terrier Mythes
Hoewel APBT de reputatie hebben om in staat te zijn een van de krachtigste beten te leveren van alle honden, suggereert recent onderzoek dat veel voorkomende rassen zoals de Duitse Herdershond of de Rottweiler een grotere bijtkracht bezitten. Blijkbaar, is bijtkracht vooral geassocieerd met de grootte van de hond; hoe groter de hond, hoe krachtiger deze kan bijten.
Een ander verhaal dat direct naar het rijk der fabelen kan worden verwezen is het "lock-jaw" verhaal. Kort samengevat, zouden de kaken van een pitbull als het ware "op slot gaan" wanneer deze bijt waardoor de hond fysiek niet in staat is los te laten. De herkomst van dit idee zou de motivatie en vasthoudendheid kunnen zijn die APBT demonstreren tijdens het spelen of in illegale hondengevechten. Dit is echter niet exclusief voor APBT, er zijn vele andere honden die er om bekend stonden dusdanig gemotiveerd te zijn dat ze een stok, tak, of de ingepakte arm van een politiehondentrainer niet los wilden laten.
American Pit Bull Terrier Controverse
Vanwege zijn afkomst, is de APBT in vele landen waaronder de VS, het meest gebruikte ras voor hondengevechten. Dit heeft bijgedragen aan de negatieve beeldvorming die is ontstaan. Een andere belangrijke oorzaak is dat de APBT enorm populair is geworden in met name de VS gedurende de vorige eeuw, wat betekende dat er veel geld te verdienen was met het fokken van APBT. Fokkers die slechts uit waren op geldelijk gewin, fokten op onverantwoordelijke wijze en leverden ongezonde dieren, die vaak werden gefokt op overdreven uiterlijke kenmerken die het werkvermogen evenals de atletische capaciteit van de APBT verminderen, met een onstabiel temperament. Terwijl deze dieren de markt overspoelden, geschiedde het onvermijdelijke: ook de APBT raakten net als andere rassen betrokken bij ongelukken. Er raakten mensen gewond, of stierven zelfs, en een sterke publieke reactie volgde richting de APBT. De algemene bevolking keek naar de statistieken, die werden overdreven door de media die wisten dat verhalen over agressieve vechthonden goed verkochten, en werden veroorzaakt door onverantwoordelijke fokkers en slecht geïnformeerde eigenaren. Dit werd vervolgens gekoppeld aan het verleden als vechthond en een stigma was geboren. Goeddeels onterecht, omdat een hond die specifiek wordt gefokt om deel te nemen aan hondengevechten in feite veel minder snel leed zal berokkenen aan een mens dan andere honden, omdat agressie naar mensen in de arena leidde tot onmiddellijke diskwalificatie. Het is niet moeilijk voor te stellen dat een hond die verwikkelt is in een gevecht met een andere hond en daarbij ernstige verwondingen oploopt, maar desondanks nog steeds kan worden opgepakt door de scheidsrechter en de eigenaar van de andere hond, inherent vreedzaam naar mensen moet zijn.
Echter, APBT kunnen wel een bedreiging vormen voor andere dieren, ze zijn zeer competitief ingesteld en zullen snel geneigd zijn uitdagingen aan te gaan of een andere hond zelf uit te dagen. Bovendien, betekent hun sterk jachtinstinct dat ze vaak niet goed samen zullen gaan met kleinere dieren als katten of konijnen. Daarom moet men zorg in acht nemen in de buurt van andere dieren en zouden eigenaren voorzichtig moeten zijn bij het vrij laten rondlopen van hun hond.
